Στις 29 Μαρτίου 1952 επί κυβερνήσεως Νικολάου Πλαστήρα εξετελέσθη ο Νικ. Μπελογιάννης μαζί με τους Συντρόφους του Μπάτση, Καλούμενο και Αργυριάδη. Ο Πλαστήρας ήταν στη Ρόδο και δεν γνώριζε για την επικείμενη εκτέλεση και εξέφρασε την οργή του όταν το έμαθε.

Η εκτέλεση έγινε με την πίεση του τότε αμερικανού πρέσβη Πιουριφόϊ στην τότε ΑΣΔΑΝ (Ανώτατη Στρατιωτική Διοίκηση Αθηνών και Νήσων), και η ταφή τους έγινε σε άγνωστο για πολλά χρόνια τόπο.

Να σημειωθεί ότι ο Μπάτσης, διαπρεπής οικονομολόγος, είχε κληθεί από τον τότε Αστυνομικό Δ/ντή Αθηνών, να δεχθεί να καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας στη δίκη των Αεροπόρων με αντάλλαγμα την μή εκτέλεσή του και την απονομή χάριτος, αλλά αρνήθηκε περήφανα λέγοντας στον Αστυνομικό Δ/ντή "δεν γίνονται αυτά τα πράγματα". Ύψιστο δείγμα ακεραιότητας, μεγαλείου ανθρωπισμού και περιφρόνησης προς τον θάνατο.

Ο Μπελογιάννης όταν τα χαράματα τις 30 Μαρτίου 1952 τον καθοδηγούσαν στο διάδρομο, στάθηκε στο διπλανό κελί, που ήταν φυλακισμένη η σύντροφος της ζωής του Έλλη Παππά και ανοίγοντας το πουκάμισό του έδειξε το στήθος του και της είπε χαμογελώντας: "Να εδώ θα κτυπήσουν, δεν τους φοβάμαι".

Χ.Ι.Ε.